Pianolak verzamelt swirls, het dashboard gooit verblinding
Twee klanten stelden ons kort na elkaar dezelfde vraag: is onze allesreiniger veilig op pianolak? Terechte vraag, en hij gaat dieper dan hij klinkt. In elk modern interieur liggen twee oppervlakken pal naast elkaar die precies het tegenovergestelde willen. Behandel je ze hetzelfde, dan raak je er één kwijt. Meestal allebei.
Het grote vlak in het interieur moet reflectiearm blijven, anders spiegelt het bij laag invallend licht in de voorruit. De pianolak-sierlijst ernaast mág glanzen. Beide kunnen tegen dezelfde milde reiniger, maar ze vragen om andere doeken en een andere nabehandeling.
Pianolak is een gelakte kunststof sierlijst, geen carrosserielak
Pianolak in de auto is een hoogglanzend gecoat kunststofdeel, meestal op de middenconsole, deurgrepen, bedieningspaneel en schermlijsten. De glanslaag zit op een spuitgietdrager en is een stuk dunner dan de blanke lak op de carrosserie.
Daaruit volgt de rest. Op de motorkap ligt enkele tienden millimeter blanke lak waarin een polish ruimte heeft. Op de sierlijst werk je op een coating die geen tweede poging toestaat. Dezelfde beweging die op lak niets doet, zet hier een zichtbaar nest krassen. Het vlak is bovendien klein, sterk gebogen en zit tussen onderdelen van heel ander materiaal, wat machinaal werken extra beperkt.
Daar komt de kleur bij. De sierlijst is bijna altijd diepzwart, en zwart laat defecten genadeloos zien. Op een licht, generfd kunststofvlak verdwijnt een fijne kras in het strooilicht. Op zwarte hoogglans wordt hij een lichte lijn, omdat het omgevingslicht op de opengereten rand verstrooit terwijl de rest spiegelt. Het contrast komt dus niet door de diepte van de kras, maar door het verschil tussen een spiegelende en een verstrooiende omgeving.
Eerlijk blijven hoort erbij: de precieze laagopbouw geven fabrikanten niet vrij, en die verschilt per model. Wat in de praktijk telt staat niet ter discussie en kun je aan de auto nagaan. Het is een dunne, zachte, glanzende laag op kunststof. Behandel je hem als carrosserielak, dan overschat je hem. Behandel je hem als het generfde dashboard, dan onderschat je hem.
Praktisch betekent dat: de sierlijst is een onderdeel dat je reinigt en desnoods voorzichtig uitpolijst, maar niet verzorgt. Hij neemt niets op, hij heeft geen open structuur waar iets in kan trekken. Elk product dat erop blijft liggen is een film die vingerafdrukken beter laat zien dan daarvoor. Dat onderscheidt hem fundamenteel van het generfde vlak ernaast, dat juist gebouwd is om iets op te nemen.
Eén interieur draagt twee glansgraden en die liggen ver uit elkaar
Glans is in de voertuigbouw geen kwestie van smaak, maar een meetwaarde. Hij wordt volgens DIN EN ISO 2813 in glanseenheden vastgelegd: een reflectometer stuurt licht onder een vaste hoek op het vlak en meet de gerichte reflectie.
De norm kent drie meetgeometrieën, en alleen die keuze verraadt al hoe ver deze twee vlakken uit elkaar liggen. Zestig graden is de standaardhoek voor middenglans. Komt een vlak daar onder de tien eenheden, dan schakel je naar vijfentachtig graden, want pas die vlakkere hoek maakt matte oppervlakken onderscheidbaar. Boven zeventig eenheden ga je naar twintig graden, de hoek voor hoogglans. Het bovenste deel van de instrumentenpaneel wordt in fabrieksnormen van autofabrikanten vaak ruim onder vijf eenheden vastgelegd. De pianolak-sierlijst ernaast zit in het twintig-graden-gebied. Dat zijn geen twee nuances van dezelfde finish, dat zijn twee uiteinden van dezelfde schaal.
De reden voor die harde eis aan het grote vlak is de voorruit. Die staat in moderne auto's sterk geheld, vaak onder dertig graden ten opzichte van horizontaal. Valt laag zonlicht op een glanzend dashboard, dan wordt het omhoog tegen de binnenkant van het glas gegooid, en glas gaat bij vlakke hoeken steeds meer spiegelen in plaats van doorlaten. Het resultaat is sluierverblinding: het spiegelbeeld van het interieur legt zich als lichte laag over wat er buiten gebeurt. Het contrast zakt, en donkere objecten langs de weg verdwijnen als eerste.
Wie vanochtend voor zonsopgang vertrok voor de gedeeltelijke maansverduistering had precies dat licht: vlak van voren, schemer, nauwelijks contrast buiten. Dat is het moment waarop blijkt of jouw dashboard in het glas staat of niet. Een cockpitspray met siliconenolie vult de fijne nerf van het oppervlak met een doorlopende oliefilm. Van verstrooiende structuur wordt het een vlakke spiegel, en de glanswaarde die de fabriek instelde wandelt naar precies de plek waar hij niet hoort.

Milde chemie is het enige wat beide vlakken delen
Bij de productkeuze hebben de hoogglans-sierlijst en het matte dashboard precies één ding gemeen: geen van beide kan tegen scherpe reinigers. Al het andere verschilt, van de doek tot de nabehandeling.
De meest gemaakte fout komt uit de wasbox. Daar wordt het interieur graag met glasreiniger doorgenomen, want dat is goedkoop en droogt snel. Glasreiniger bevat afhankelijk van de formule flink wat alcohol, en alcohol is een goed oplosmiddel. Het haalt niet alleen de vetfilm weg, het trekt ook weekmakers uit de kunststofmatrix. Het resultaat kent iedereen die weleens oudere bedieningsdelen heeft aangeraakt: soft-touch lak die plakt. Op schermen en gecoate oppervlakken is diezelfde reiniger de snelste manier om een antireflectielaag te slopen.
De harde waarde daarvoor staat niet op de fles, maar in het veiligheidsinformatieblad. De Meguiars "ALL SURFACE" Interior Cleaner staat daar met een pH-waarde van 7 tot 8 en volledige wateroplosbaarheid. Dat is het neutrale venster waarin noch de coating op de sierlijst noch de weekmakers in het dashboard worden aangetast. De Koch-Chemie Allround Surface Cleaner "Asc" zit gebruiksklaar in datzelfde venster, en juist daarom is hij ons standaardantwoord op die klantvraag van het begin. Zijn alkalische broer uit hetzelfde huis is gemaakt voor motorruimte en wielkasten en heeft in het interieur niets te zoeken.
Voor het matte vlak komt er na het reinigen een tweede stap bij, voor de sierlijst niet. Een kunststofverzorging als de Koch-Chemie Top Star "Ts" werkt zonder siliconenoliën en laat de nerf open in plaats van hem dicht te smeren. Hij brengt antistatiek mee, en dat is het echte dagelijkse voordeel: kunststof in het interieur is een goede isolator en laadt zich bij elke wrijving op, waarna stof blijft plakken. Op pianolak heeft dit product echter niets te zoeken. De sierlijst heeft geen verzorging nodig, hij heeft schoon nodig.
Eerst afstoffen, dan vochtig, nooit droog over de glans
De volgorde bepaalt het resultaat, niet het product. Wie over een stoffig hoogglansvlak veegt, polijst met het stof dat hij weg wilde hebben en maakt precies de swirls waarover hij daarna klaagt.
Interieurstof is geen zacht pluis. Er zitten minerale deeltjes van buiten in, en die zijn harder dan elke laklaag in de auto. Trek je met druk een doek over de sierlijst, dan werken ze als het fijnste schuurpapier. Op het matte vlak gebeurt hetzelfde onzichtbaar: daar slijpt abrasie de nerf over de jaren vlak, en het vlak wordt vettig-glanzend op de plekken waar handen komen. Daarom glimmen armsteunen en consoleranden in oudere auto's terwijl het vlak ernaast mat is gebleven.
De eerste stap is dus contactarm. Zuigen met een zachte borstelmond, randen en naden met een zachte interieurkwast uitwerken, en pas dan vocht erbij halen. De reiniger gaat daarbij nooit direct op het vlak, maar op de doek. Spuit je direct, dan landt een deel van de nevel als overspray op de binnenkant van het glas en op de schermen, waar hij als smerende film blijft hangen en tegen het licht verstrooit. De omweg via de doek kost twee seconden en scheelt je het glas achteraf.
Op pianolak werk je vochtig, met heel weinig druk en in rechte halen in plaats van cirkels. Een kortpolige, randloze doek als de THE COLLECTION "Allround / Coating 300" kortpolige edgeless microvezeldoek met 300 GSM is hier de juiste, omdat de harde naad aan de rand ontbreekt en de korte pool geen deeltjes in het weefsel verstopt.
Het gewicht is daarbij geen marketingcijfer maar een keuzehulp. 300 GSM staat voor een dunne, dichte doek die zich naar het vlak voegt en weinig materiaal tussen hand en sierlijst laat. Een droogdoek met 1.100 GSM is precies andersom gebouwd, namelijk op wateropname, en hoort op het glas en op de lak, niet op een zwart hoogglansvlak.
Voor het matte vlak geldt de omgekeerde zuinigheid. Eén tot drie spuitstoten verzorging, dus ongeveer één tot drie milliliter, zijn genoeg voor een halve dashboardzijde of een deurpaneel. Alles daarboven kan het kunststof niet opnemen, het blijft als film liggen, glanst vlekkerig en bindt stof. Na een paar minuten aftrekken neem je het overschot met een droge doek zonder druk af, en pas die stap maakt de finish gelijkmatig.

Onze keuze voor pianolak en de matte buurvlakken
Voor een compleet interieur heb je geen vijf producten nodig, maar twee chemicaliën, twee doeken en een kwast. De verdeling volgt het vlak, niet het merk.
Als reiniger voor alles dekt de Meguiars "ALL SURFACE" Interior Cleaner in de fles van 473 milliliter kunststof, vinyl, leer, rubber en schermen af, en laat op matte plekken geen glans achter. Blijf je liever in het Koch-Chemie-systeem, pak dan de Koch-Chemie Allround Surface Cleaner "Asc" in de sprayfles van 500 ml, gebruiksklaar en zonder verdunningstabel. Beide zijn voor sierlijst en dashboard vrijgegeven, en beide horen op de doek in plaats van op het vlak.
De tweede stap geldt alleen het matte vlak. De Koch-Chemie Top Star "Ts" in de literfles is de meestgebruikte cockpitverzorging in ons assortiment en staat op 57 geverifieerde beoordelingen bij Trusted Shops. Gebruikers noemen steevast dat het vlak daarna mat blijft in plaats van te glanzen, en daar draait het om. Meer alternatieven voor binnen en buiten staan in de categorie kunststofverzorging, de bijpassende reinigers in de interieurverzorging.
Blijft het gereedschap over. Kortpolig, randloos microvezel voor de sierlijst, een tweede droge doek om na te trekken, een zachte kwast voor randen en schakelomlijstingen. Zitten er al swirls in de sierlijst, dan komt er een finishpolish bij. De Koch-Chemie Micro Cut "M2.02" is als antihologram-polish op de laatste slijpstap gebouwd en daarmee de mildste zinnige trap voor zo'n dunne coating. Wat op de carrosserie een finishstap is, is op de sierlijst de enige stap.
Hoe vaak dit alles terugkomt, hangt minder van het product af dan van de standplaats. Een auto die dagelijks in de zon staat verliest sneller werking dan een die in de parkeergarage staat, want warmte en UV-belasting breken de verzorging af. Voor dagelijkse auto's is ongeveer vier weken een verstandig ritme, bij garage- en seizoensauto's zijn een of twee opfrisbeurten per jaar genoeg. De sierlijst volgt helemaal geen interval, die wordt gereinigd zodra vingerafdrukken gaan storen.
Als de sierlijst swirls toont, als het interieur vet glanst
Beide vlakken falen zichtbaar, maar in tegengestelde richting. De diagnose is daarom simpel: waar licht verstrooit en dat niet zou moeten, zitten swirls. Waar het spiegelt en dat niet zou moeten, ligt te veel verzorging.
Toont de sierlijst in strijklicht een fijn krassennet, dan helpt reinigen niet meer. Dan werk je met de hand met heel weinig polish op een zachte applicator, in korte banen, zonder druk, met een testvlak op een onopvallende plek. Randen en welvingen sla je over, want daar loopt de druk plaatselijk op en lijdt de dunne laag het eerst. Grijp je naar een machine, neem dan een kleine polijstmachine en een laag toerental. Daarna is het vlak helder, maar het blijft net zo gevoelig als daarvoor. Wie wrijving maakt, maakt hologrammen en krassen, en geen polish verandert iets aan die natuurkunde.
Glanst het dashboard daarentegen vettig, dan is de oorzaak bijna altijd aangebrachte substantie en geen vuil. Dan neem je het eerst met de milde reiniger af en verzorgt daarna zuinig opnieuw, in plaats van nog meer product op de bestaande film te leggen.
Verschijnt er ook nog een melkige aanslag op de binnenkant van het glas, dan speelt een tweede mechanisme mee. Bij interieurtemperaturen die in de zomer achter het glas naar 90 tot 120 graden kunnen oplopen, gassen weekmakers en vluchtige bestanddelen uit het kunststof uit en slaan neer op het koelere glas. Dit foggingsgedrag toetsen autofabrikanten volgens DIN 75201, en overspray van te royaal aangebrachte verzorging legt zich er als tweede laag bovenop.
Twee dingen horen er eerlijk bij. Ten eerste: een hoogglans-sierlijst is niet krasvrij te houden, alleen krasarm. Wie daarop rekent is tevredener dan wie perfect verwacht. Ten tweede: op de stuurwielkrans, de pook en de pedaalvlakken komt geen verzorging en geen polish, hoe mat het product ook is. Die delen hebben grip nodig, en een voet die van het rempedaal glijdt is een ander kaliber probleem dan een glimmend sierlijstje. Wil je na het reinigen dieper de materie in, dan staat de materiaalindeling in het artikel Interieurreinigers in de auto en het pure matte perspectief onder Kunststofverzorging voor het auto-interieur.

Detailing1-inzicht: de vragen over pianolak bereiken ons bijna altijd pas als de sierlijst al swirls heeft. De tip die het meeste scheelt kost niets: één doek uitsluitend voor hoogglansvlakken, apart gewassen en nooit op de grond gelegd. Een doek die eerder bij de dorpel of de velg was, draagt precies de minerale deeltjes die je sierlijst slopen. Daarom geven wij onze interieurdoeken een eigen kleur. Twee kleuren, geen discussie, en de duurste fout op dit vlak is uitgesloten.
Geen tijd voor het hele artikel? Laat het samenvatten:

